இடையமர்ந்த குடத்தினின்று
புதுப்பெண்ணின் வெட்கமென
தெருவெல்லாம் தளும்பும்.
சேலைநுனிவிரல்
செல்லும் வழியெழுத நீர்க்கோலமாகும்.
பொசிந்து வேரிறங்கி
கரைமரத்தின் பசுந்துளிருள் புகுந்தோடி
வெயில்மினுக்கில் பகட்டும்..
பறித்துவைத்த பள்ளங்களில்
காலிடறி விழுந்து வெயில் நக்க
கானலெனும் பழிசுமந்து
வீதிகளில் விளையாடித் திரியும்.
ஊர்ந்துசெல்லும் ஊர்களின்மேல்
சொட்டுமதன் பசுங்கருணை..
எவரெவரோ இறக்கிவைத்த
அழுக்கைச் சுமந்துகொண்டு
துவைப்பார் எவருமின்றித் தொலைவேகும்..
அதன் ஈரமனசுள்ளும் இருக்குமோ
எந்நீரோ எந்நாளோ
நடந்து மணல் சலித்த
ஆழம் தாண்டி
கரையேறித் திசைமாறவியலாத
கவலை?
எவரெவரோ இறக்கிவைத்த
அழுக்கைச் சுமந்துகொண்டு
துவைப்பார் எவருமின்றித் தொலைவேகும்..
அதன் ஈரமனசுள்ளும் இருக்குமோ
எந்நீரோ எந்நாளோ
நடந்து மணல் சலித்த
ஆழம் தாண்டி
கரையேறித் திசைமாறவியலாத
கவலை?
